Zaraz po przybyciu do Danii należy postarać się o tak zwaną kartę opodatkowania, która określi wysokość pobieranego podatku. W tym celu należy udać się do najbliższego urzędu podatkowego – należy wziąć ze sobą ważny dowód tożsamości oraz pozwolenie na pobyt. Po otrzymaniu karty opodatkowania należy przekazać ją na ręce pracodawcy.

Polacy decydujący się na wyjazd do Danii powinni być świadomi faktu, że duński system podatkowy uchodzi za jeden z bardziej skomplikowanych. Około 2/3 dochodów państwa z wpływających podatków to właśnie podatki bezpośrednie; w Danii nie płaci się podatku od posiadanego majątku, za to opodatkowaniu podlega dochód płynący z posiadanych nieruchomości.

Podobnie jak w Polsce rok podatkowy zaczyna i kończy się wraz z rokiem kalendarzowym. Zeznanie podatkowe za miniony rok należy złożyć do dnia 1 lipca, istnieje możliwość złożenia wniosku o przedłużenie tego terminu. Zeznanie podatkowe składa w Danii każda osoba, która ukończyła 15 lat oraz osoby przed ukończeniem 15 lat, jeśli uzyskały jakiś własny dochód. Dla Polaków interesujący może być fakt, że w Danii zasadniczo oddzielnie rozlicza się współmałżonków.

W duńskim systemie podatkowym (chodzi o osoby fizyczne) rozróżnia się dwa rodzaje zobowiązań podatkowych: całkowite i ograniczone. Jeżeli ktoś podlega całkowitemu zobowiązaniu podatkowemu, oznacza to, że musi płacić podatek od wszystkich uzyskanych przez siebie dochodów, wlicza się w to również dochody pochodzące z inwestycji nawet w innych państwach. Inaczej wygląda sytuacja w przypadku osób podlegających ograniczonemu zobowiązaniu podatkowemu – płaca one podatek tylko od dochodów uzyskanych w Danii. Rodzaj zobowiązań podatkowych określa się między innymi na podstawie następujących parametrów: czasu pobytu (w przypadku, gdy nie mamy do czynienia z potwierdzonym pobytem stałym), miejsca zatrudnienia oraz siedziby pracodawcy a także rodzaju wynagrodzenia – obywatelstwo nie ma tutaj znaczenia. Warto wiedzieć, że wraz z opuszczeniem terytorium Danii ulegają rozwiązaniu wszelkie zobowiązania podatkowe wobec duńskiego systemu podatkowego.

W Danii mamy do czynienia częściowo z progresywną skalą podatkową – odnosi się ona do podatku wpływającego do skarbu państwa; progi podatkowe zależą oczywiście od wysokości uzyskanego dochodu. 5,5 % podatku płacimy w przypadku, gdy nasze dochody przekroczą kwotę wolną od podatku (37 600 koron duńskich), ale nie będą wyższe niż 259 500 koron. Jeżeli natomiast uzyskany przez nas dochód jest wyższy niż 259 500 koron, obowiązuje nas podatek w wysokości 6 % dochodu. W przypadku dochodów przekraczających kwotę 311 500 koron zapłacimy podatek w wysokości 15 %. opisane opodatkowanie może wydawać się stosunkowo niskie, ale nie można zapominać, że jest to tylko jedna część podatku płaconego w Danii. Druga część stanowi podatek liniowy płacony na rzecz władz lokalnych – w różnych regionach obowiązują różne stawki – średnio jest to około 33 %. Do tego dochodzi jeszcze 9 % dochodów pobierano jako składka na ubezpieczenie socjalne. Zgodnie z prawem maksymalne dopuszczalne obciążenie podatkowe wynosi obecnie 59 % uzyskanego dochodu. Przy czym co roku ustala się od nowa zarówno wysokość kwoty nieopodatkowanej jak i najwyższego możliwego pułapu podatkowego.

Cudzoziemcy, którzy nie są zatrudnieni na stałe lub tacy, którzy przebywają w Danii krócej niż 6 miesięcy, płacą podatek dochodowy tylko od dochodów uzyskanych w Danii, w innym przypadku także cudzoziemców obowiązuje całkowity obowiązek podatkowy.

W przypadku obcokrajowców zatrudnionych w Danii tylko czasowo istniej możliwość ubiegania się o opodatkowanie liniowe w wysokości 25 %, ale wraz z tak znaczącym obniżeniem wysokości płaconego podatku tracimy możliwość odpisów od podatku.